کور شده ام
نشسته ام روی صندلی....رو به پنجره،
بیرون پر از تاریکی ست،
حتی از پنجره هم نمی شود بیرون را تماشا کرد!!!
چراغ را خاموش می کنم، می روم بیرون، عینک می زنم....
اما نه، مثل اینکه فقط داخل خانه روشن است!!!
-بر می گردم-
می خوابم....بیدار می شوم،
باز هم همان کارها!
اما نه، انگار مشکل از من است!!!
-آه، بهتر است بخوابم!!!!!!!!-
-اردلان، ناراحت از کور شدن-
-ایروان،گایدار ۷-
